BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
METHOD:PUBLISH
CALSCALE:GREGORIAN
PRODID:-//WordPress - MECv7.12.1//EN
X-ORIGINAL-URL:https://kulturnik.info/
X-WR-CALNAME:kulturnik.info
X-WR-CALDESC:Wydarzenia kulturalne w Warszawie
REFRESH-INTERVAL;VALUE=DURATION:PT1H
X-PUBLISHED-TTL:PT1H
X-MS-OLK-FORCEINSPECTOROPEN:TRUE
BEGIN:VEVENT
CLASS:PUBLIC
UID:MEC-7439aebdba054f0d586d486ef2aff185@kulturnik.info
DTSTART:20250221T070000Z
DTEND:20251005T170000Z
DTSTAMP:20250212T162200Z
CREATED:20250212
LAST-MODIFIED:20250214
PRIORITY:5
SEQUENCE:2
TRANSP:OPAQUE
SUMMARY:Wystawa niestała. 4 x kolekcja
DESCRIPTION:\n\n\nARTYSTKI I ARTYŚCI\n\n\n\nMag­da­le­na Aba­ka­no­wicz\nLaw­ren­ce Abu Ham­dan\nAKF Nowa Huta (Jerzy Ridan, Woj­ciech Korus)\nArchi­wum Pro­te­stów Publicz­nych (A‑P-P)\nKora­krit Aru­na­nond­chai\nKader Attia\nauto­rzy pro­jek­tu pomni­ka ofiar faszy­zmu w Auschwitz-Bir­ke­nau (Oskar Han­sen, Zofia Han­sen, Jerzy Jar­nusz­kie­wicz, Edmund Kupiec­ki, Julian Pał­ka, Tade­usz Pla­so­ta, Lecho­sław Rosiń­ski)\nEve­ly­ne Axell\nMiro­sław Bał­ka\nMaria Bar­tu­szo­vá\nAga­ta Bogac­ka\nMiriam Cahn\nMate­usz Cho­rób­ski\nRoman Cie­śle­wicz\nNatha­lie Djur­berg\nEdward Dwur­nik\nAnna Ehren­ste­in\nRuth Ewan\nWoj­ciech Fan­gor\nSylvie Fleu­ry\nIsa Genz­ken\nJill God­mi­low\nAne­ta Grze­szy­kow­ska\nIza­bel­la Gustow­ska\nPetrit Hali­laj\nSha­ron Hay­es\nEdi Hila\nLuba­ina Himid\nLeszek Hoł­da­no­wicz\nSan­ja Ive­ko­vić\nKaro­li­na Jabłoń­ska\nArthur Jafa\nZuzan­na Janin\nMaria Jare­ma\nEwa Jusz­kie­wicz\nNiki­ta Kadan\nZhan­na Kady­ro­va\nNiko­lay Kara­bi­no­vych\nGül­sün Kara­mu­sta­fa\nElek­tra KB\nKilu­an­ji Kia Hen­da\nDomi­ni­que Know­les\nKiki Kogel­nik\nGrze­gorz Kowal­ski\nKris Lem­sa­lu\nTau Lewis\nZbi­gniew Libe­ra\nNata­lia LL\nSarah Lucas\nKate­ry­na Lyso­ven­ko\nPiotr Łako­my\nGosh­ka Macu­ga\nTere­sa Mar­gol­les\nNad­ia Mar­kie­wicz\nSoshi­ro Mat­su­ba­ra\nLucy McKen­zie\nGize­la Mic­kie­wicz\nMał­go­rza­ta Mir­ga-Tas\nJan Mło­do­że­niec\nSan­dra Mujin­ga\nCiprian Mure­şan\nIwo­na Myse­ra\nHen­ri­ke Naumann\nSen­ga Nen­gu­di\nDia­ne Seve­rin Nguy­en\nOto­bong Nkan­ga\nPau­li­na Ołow­ska\nPra­bha­kar Pach­pu­te\nWło­dzi­mierz Paw­lak\nWil­liam Pope.L\nMario­la Przy­jem­ska\nAnni Puolak­ka\nR. H. Quayt­man\nKarol Radzi­szew­ski\nJim­my Robert\nDaniel Rychar­ski\nWil­helm Sasnal\nMarie­la Sca­fa­ti\nSer Ser­pas\nMoni­ka Sosnow­ska\nRoman Stań­czak\nFran­ces Stark\nZyg­munt Stę­piń­ski\nStur­te­vant\nVivian Suter\nAli­na Sza­pocz­ni­kow\nWol­fgang Til­l­mans\nVasyl Tka­chen­ko (Lyakh)\nAndrzej Tobis\nHen­ryk Toma­szew­ski\nTru­̛o­̛ng Công Tùng\nTere­sa Tysz­kie­wicz\nCeci­lia Vicu­ña\nCathy Wil­kes\nDavid Woj­na­ro­wicz\nDan­wen Xing\nLynet­te Yia­dom-Boakye\nWoj­ciech Zamecz­nik\nCaj­sa von Zeipel\nJerzy „Jur­ry” Zie­liń­ski\nAli­cja Żebrow­ska\nArtur Żmi­jew­ski\n\n\n\n\n\nPre­zen­to­wa­ne na wysta­wie dzie­ła pocho­dzą z tego same­go okre­su histo­rycz­ne­go: pomię­dzy lata­mi pięć­dzie­sią­ty­mi XX wie­ku a współ­cze­sno­ścią. Wśród dzieł ze zbio­rów Muzeum zwie­dza­ją­cy znaj­dą zna­czą­ce pra­ce z kolek­cji innych insty­tu­cji oraz ze zbio­rów pry­wat­nych.\nZbio­ry Muzeum to pra­ce i doku­men­ty będą­ce świa­dec­twem zmian, jakie zacho­dzi­ły w sztu­kach wizu­al­nych w ostat­nich sied­miu deka­dach zarów­no w Pol­sce, jak i na świe­cie. Kolek­cja MSN‑u to rów­nież archi­wa arty­stycz­ne oraz Fil­mo­te­ka Muzeum – zbiór fil­mów liczą­cy kil­ka­set tytu­łów. Zebra­ne dzie­ła wyra­ża­ją róż­no­rod­ność mediów i arty­stycz­nych postaw, obra­zu­ją dyna­mi­kę uczest­nic­twa arty­stów i arty­stek w życiu spo­łecz­nym, obie­gu infor­ma­cji i roz­wo­ju nowych tech­no­lo­gii.\nW pierw­szej czę­ści wysta­wy, zaty­tu­ło­wa­nej Sztan­dar. Zaan­ga­żo­wa­nie, realizm i sztu­ka poli­tycz­na, są zgro­ma­dzo­ne dzie­ła zwią­za­ne z zaan­ga­żo­wa­niem poli­tycz­nym i wia­rą w spraw­czą rolę sztu­ki. Pra­ce pocho­dzą z róż­nych kra­jów, dekad i porząd­ków ide­olo­gicz­nych. Trium­fu­je figu­ra czło­wie­ka, publi­cy­stycz­ne tre­ści, prze­ko­na­nie o uni­wer­sal­no­ści języ­ka sztu­ki. Część tej histo­rii to tak­że pro­pa­gan­da: sztu­ka w dzia­ła­niu, na dobre i na złe zwią­za­na z bie­żą­cą poli­ty­ką. Tę część wysta­wy otwie­ra rzeź­ba Ali­ny Sza­pocz­ni­kow Przy­jaźń z 1954 roku, któ­ra przez nie­mal pół wie­ku sta­ła w holu Pała­cu Kul­tu­ry i Nauki. Po 1992 roku zde­cy­do­wa­no się ją zezło­mo­wać – usu­nię­to ramio­na figur i dzier­żo­ny przez nie sztan­dar, żeby wynieść rzeź­bę z budyn­ku. Tych bra­ku­ją­cych ele­men­tów nigdy już nie odna­le­zio­no. Nie­opo­dal rzeź­by Sza­pocz­ni­kow „powie­wa” sta­lo­wy sztan­dar autor­stwa ukra­iń­skie­go arty­sty Niki­ty Kada­na. Został wyko­na­ny z frag­men­tów karo­se­rii ostrze­la­ne­go samo­cho­du, zna­le­zio­ne­go w mie­ście Sie­wier­sko­do­nieck, zaję­tym w 2014 roku przez pro­ro­syj­skie siły mili­tar­ne. Po inwa­zji Rosji na Ukra­inę w 2022 roku (i wcze­śniej­szej anek­sji Kry­mu w 2014) porzą­dek w Euro­pie po raz kolej­ny się roz­padł.\nDru­ga część wysta­wy nosi tytuł Two­rzy­wa sztucz­ne: cia­ła, towa­ry, fety­sze od zim­nej woj­ny po współ­cze­sność. Znaj­du­ją się tu dzie­ła wyra­ża­ją­ce kon­sump­cyj­ne pra­gnie­nia, fascy­na­cję popkul­tu­rą, rekla­mą i media­mi maso­wy­mi – nie tyl­ko w spo­łe­czeń­stwach, w któ­rych po dru­giej woj­nie świa­to­wej nastą­pił boom eko­no­micz­ny i wzrost kon­su­me­ry­zmu, ale tak­że wśród miesz­kań­ców „ubo­gich pery­fe­rii”, w tym Euro­py Wschod­niej i Glo­bal­ne­go Połu­dnia. Głów­ną meta­fo­rą jest tutaj „pla­sti­ko­we cia­ło” – cia­ło kon­su­mu­ją­ce w reżi­mie tota­li­tar­nym obra­zy zza żela­znej kur­ty­ny. Pla­stik (i naf­ta), zdo­by­cze post­prze­my­sło­we­go kapi­ta­li­zmu, w dru­giej poło­wie XX wie­ku robią furo­rę zarów­no w spo­łe­czeń­stwach dobro­by­tu, jak i w gospo­dar­kach socja­li­stycz­nych.\nPra­cą, któ­ra wydo­by­wa mili­tar­no-kon­su­menc­kie źró­dła two­rzyw sztucz­nych i fan­ta­zje wokół nich, jest rzeź­ba szwaj­car­skiej artyst­ki Sylvie Fleu­ry wyko­na­na z żywi­cy syn­te­tycz­nej i włók­na szkla­ne­go, któ­re było mate­ria­łem wyna­le­zio­nym na potrze­by armii. Przed­sta­wia smu­kłe, skrzy­żo­wa­ne kobie­ce nogi w kolo­rze tur­ku­su, któ­re otu­la srebr­ny winy­lo­wy płaszcz. W latach pięć­dzie­sią­tych zarów­no post­mi­li­tar­ny trencz, jak i włók­no szkla­ne zosta­ły spo­pu­la­ry­zo­wa­ne przez modę i wzor­nic­two. Prze­wrot­ny tytuł pra­cy – Silver Rain – w żar­go­nie w języ­ku angiel­skim ozna­cza zarów­no sto­su­nek sek­su­al­ny, jak i atak wojen­ny.\nW tej czę­ści wysta­wy znaj­du­ją się tak­że Lam­py Ali­ny Sza­pocz­ni­kow, pocho­dzą­ce z eks­pe­ry­men­tal­ne­go okre­su jej twór­czo­ści. Wyko­na­na z żywi­cy polie­stro­wej i meta­lu Pierś ilu­mi­no­wa­na uda­je przed­miot codzien­ne­go użyt­ku i jed­no­cze­śnie ma nie­zwy­kle zło­żo­ną for­mę i cha­rak­ter: na dłu­giej, smu­kłej łody­dze otwie­ra się kwiat powsta­ły z odle­wów pier­si i ust – ucie­le­śnie­nie kobie­cej sek­su­al­no­ści. Twór­czość Sza­pocz­ni­kow z jed­nej stro­ny doty­ka trau­ma­tycz­nych wąt­ków pamię­ci Holo­kau­stu, cho­ro­by, ogra­ni­czeń i sła­bo­ści cia­ła, a z dru­giej prze­ma­wia przez nią nie­zwy­kła afir­ma­cja życia i jest peł­na odnie­sień do form sztu­ki użyt­ko­wej lat pięć­dzie­sią­tych i sześć­dzie­sią­tych. Ta część wysta­wy kwe­stio­nu­je binar­ny podział na prze­siąk­nię­ty fety­szy­zmem towa­ro­wym i ero­ty­ką zachod­ni pop-art i jego komu­ni­stycz­ną imi­ta­cję w posta­ci soc-artu.\nTrze­ci roz­dział wysta­wy nosi tytuł Prze­ni­co­wa­ny świat. Sztu­ka, ducho­wość i przy­szłe współ­ist­nie­nie. Zgro­ma­dzo­ne tu dzie­ła czer­pią z bez­kom­pro­mi­so­wej wyobraź­ni i nie­no­wo­cze­snych tra­dy­cji: sztu­ki ludo­wej, nie­pro­fe­sjo­nal­nej, rdzen­nej, osob­nych prak­tyk arty­stycz­nych. Pre­zen­to­wa­ne obiek­ty i posta­wy arty­stycz­ne łączy sta­ra­nie, by „przej­rzeć” zasta­ną rze­czy­wi­stość, dotrzeć do jej głę­bi, wydo­by­wa­jąc ciem­ny, ducho­wy i egzy­sten­cjal­ny poten­cjał. Zesta­wie­nie ze sobą arty­stów z czę­sto bar­dzo odle­głych kon­tek­stów geo­gra­ficz­nych i poli­tycz­nych poka­zu­je moż­li­wość zaist­nie­nia przy­szłej wspól­no­ty.\nTen roz­dział wysta­wy kolek­cji został zain­spi­ro­wa­ny twór­czo­ścią Roma­na Stań­cza­ka. Nale­ży on do poko­le­nia arty­stów debiu­tu­ją­ce­go w cza­sie trans­for­ma­cji ustro­jo­wej. Stań­czak odtwa­rzał napię­cia tego okre­su – szyb­kiej zmia­ny, któ­ra jego zda­niem zgu­bi­ła to, co naj­istot­niej­sze dla sztu­ki i same­go ist­nie­nia: wraż­li­wość na czło­wie­ka i doświad­cze­nie głę­bi, gdy pro­duk­cja rze­czy i naby­wa­nie dóbr wyra­sta ponad reflek­sję nad isto­tą życia. „Prze­ni­co­wy­wa­ne”, czy­li wywra­ca­nie na dru­gą stro­nę maso­wo pro­du­ko­wa­nych przed­mio­tów (jak czaj­nik czy wan­na), zdzie­ra­nie poli­chro­mii wytwa­rza­nych fabrycz­nie mebli były dla arty­sty spo­so­bem zaglą­da­nia „w głąb” rze­czy­wi­sto­ści, ale też do wnę­trza same­go sie­bie. O ile Stań­czak son­do­wał roz­pad i ato­mi­za­cję spo­łecz­ną cza­sów póź­ne­go kapi­ta­li­zmu, o tyle zebra­ne na wysta­wie pra­ce uka­zu­ją moż­li­wo­ści jego ponow­ne­go sca­le­nia i isto­tę tego, co wspól­ne.\nW trze­ciej czę­ści eks­po­zy­cji znaj­du­je się też spek­ta­ku­lar­na insta­la­cja rzeź­biar­ska Cathy Wil­kes z 2014 roku. Na odtwo­rzo­ną przez artyst­kę sce­nę „wydo­mo­wie­nia” skła­da się wie­lo­ele­men­to­we table­aux ze zna­le­zio­nych przed­mio­tów – naczyń, nakryć sto­ło­wych i drob­nych bibe­lo­tów oraz wła­sno­ręcz­nie wyko­na­nych mane­ki­nów z włócz­ki i sta­rych tka­nin.\nOstat­nia część wysta­wy kolek­cji MSN‑u zaty­tu­ło­wa­na jest Real­ne abs­trak­cje. Auto­no­mia sztu­ki wobec kata­strof nowo­cze­sno­ści. Powra­ca w niej pyta­nie o gra­ni­ce sztu­ki, jej nie­za­leż­ność, moż­li­wość zacho­wa­nia auto­no­mii wobec innych sys­te­mów wie­dzy i doświad­cza­nia rze­czy­wi­sto­ści. Dzie­ła zgro­ma­dzo­ne w tym roz­dzia­le wysta­wy czę­sto posłu­gu­ją się języ­kiem abs­trak­cji, jed­ną z pod­sta­wo­wych kate­go­rii sztu­ki nowo­cze­snej. Oglą­da­my je tym razem przez pry­zmat dys­ku­sji o kry­zy­sie nowo­cze­sno­ści jako marze­nia o postę­pie i nie­ogra­ni­czo­nym roz­wo­ju. Czy nowo­cze­sność zdą­ży sta­wić czo­ła kata­stro­fom, któ­re przy­spie­szy­ła albo wręcz sama wywo­ła­ła?\nCen­tral­ne miej­sce w tej czę­ści wysta­wy zaj­mu­je Fasa­da Moni­ki Sosnow­skiej – rzeź­ba odno­szą­ca się do archi­tek­tu­ry nowo­cze­snej, będą­ca ilu­stra­cją jej roz­pa­du i kata­stro­fy. Artyst­ka opie­ra tę pra­cę na magicz­nej wręcz sztucz­ce, każąc meta­lo­wej moder­ni­stycz­nej kon­struk­cji zwiot­czeć i zwięd­nąć niczym postać życia w ter­mi­nal­nym sta­dium. Nowo­cze­sna for­ma pod­le­ga tutaj wła­ści­wym natu­rze i bio­lo­gii pro­ce­som roz­pa­du. Sosnow­ska prze­wrot­nie przy­wo­łu­je moder­ni­stycz­ne fascy­na­cje kształ­ta­mi wystę­pu­ją­cy­mi w przy­ro­dzie.\nIstot­ne dla tej czę­ści wysta­wy są rów­nież pra­ce Marii Jare­my. Jej twór­czość opie­ra się na prze­ciw­no­ściach – roz­my­wa­niu gra­nic pomię­dzy auto­no­mią sztu­ki a zaan­ga­żo­wa­niem, mate­rią obra­zu a mate­rią cia­ła.\nKre­owa­ne przez nowo­cze­sność (rów­nież w sztu­ce) pooświe­ce­nio­we wizje i obiet­ni­ce popra­wy losu czło­wie­ka, łączo­ne z kate­go­ria­mi postę­pu i wzro­stu czy też pry­ma­tu kul­tu­ry nad natu­rą, widzi­my przez pry­zmat ich współ­cze­snej kata­stro­fy. Już u zara­nia tych wizji dostrze­ga­my w nich wyklu­cze­nie i prze­moc. Roz­wój i roz­pad, wzrost i degra­da­cja, budo­wa i znisz­cze­nie, auto­no­mia i zależ­ność wystę­pu­ją tu nie na zasa­dzie binar­nej opo­zy­cji, lecz jako płyn­nie prze­ni­ka­ją­ce się, współ­ist­nie­ją­ce. Artyst­ki i arty­ści sta­ra­ją się uchwy­cić tę ambi­wa­len­cję za pomo­cą kate­go­rii bez­for­mia, któ­re jawi się jako język opi­su i repre­zen­ta­cji rze­czy­wi­sto­ści spo­łecz­no-poli­tycz­nej póź­ne­go kapi­ta­li­zmu.\nJest to wysta­wa „nie­sta­ła” nie tyl­ko dla­te­go, że będzie ją moż­na zoba­czyć do jesie­ni 2025 roku, ale przede wszyst­kim z tego powo­du, że kanon dzieł sztu­ki współ­cze­snej jest rucho­my, nie­sta­ły. Pre­zen­ta­cji dzieł z kolek­cji MSN‑u towa­rzy­szy boga­ty pro­gram wyda­rzeń: opro­wa­dzań, spo­tkań, warsz­ta­tów czy inter­wen­cji per­for­ma­tyw­nych. Zapra­sza­my do pozna­wa­nia naszych zbio­rów „w dzia­ła­niu”.\n\n\n\n\n\n\nRoz­dzia­ły wysta­wy\n\nSztan­dar. Zaan­ga­żo­wa­nie, realizm i sztu­ka poli­tycz­na Kura­tor: Seba­stian Cichoc­ki\nTwo­rzy­wa sztucz­ne: cia­ła, towa­ry, fety­sze od zim­nej woj­ny po współ­cze­sność Zespół kura­tor­ski: Tomasz Fuda­la, Nata­lia Sie­le­wicz\nReal­ne abs­trak­cje. Auto­no­mia sztu­ki wobec kata­strof nowo­cze­sno­ści Kura­tor: Łukasz Ron­du­da\nPrze­ni­co­wa­ny świat. Sztu­ka, ducho­wość i przy­szłe współ­ist­nie­nie Zespół kura­tor­ski: Mag­da Lip­ska, Szy­mon Mali­bor­ski\n\n\n\n\n\n\nTre­ści wraż­li­we\nNie­któ­re pra­ce na wysta­wie zawie­ra­ją tre­ści wraż­li­we: pre­zen­tu­ją nagość, poru­sza­ją pro­blem prze­mo­cy lub odno­szą się do trud­nych doświad­czeń. W recep­cji i na stro­nie inter­ne­to­wej dostęp­na jest mapa z roz­miesz­cze­niem tych prac w prze­strze­ni wysta­wy. Znaj­du­ją się w niej dokład­ne opi­sy tre­ści wraż­li­wych, aby dać odbior­com moż­li­wość wybo­ru wła­sne­go doświad­cze­nia i odbio­ru wysta­wy.\n\n\nPRODUKCJA\n\n\nMaria Nowa­kow­ska\n\n\n\n\nREALIZACJA WYSTAWY\n\n\nHleb Bur­na­sheu, Yau­he­ni Cher­ni­chen­ka, Szy­mon Igna­to­wicz, Alek­san­der Kali­now­ski, Artur Par­kot, Prze­my­sław Pry­ciak, Paweł Sob­czak, Mar­cin Szu­biak, Tomasz Wrze­śniow­ski\n\n\n\n\nKOMUNIKACJA\n\n\nPrze­my­sław Rydzew­ski, Gosia Sto­liń­ska, Alek­san­dra Urbań­ska, Iga Win­cza­kie­wicz, Mar­ty­na Wyrzykowska,Olga Zawa­da\n\n\n\n\nKONSERWACJA I EWIDENCJA\n\n\nMaciej Janic­ki, Anna Pomor­ska, Mada Zie­liń­ska\n\n\n\n\nKONCEPT I PROJEKT GRAFICZNY\n\n\nLudo­vic Bal­land Typo Cabinet–Basel z Gosią Sto­liń­ską, Mar­ty­ną Wyrzy­kow­ską, Fre­de­ri­kiem Sut­te­rem Kie­row­nic­two arty­stycz­ne: Gosia Sto­liń­ska\n\n\n\n\nPROJEKT ARCHITEKTONICZNY\n\n\nCen­tra­la, Johan­na Mey­er-Groh­brüg­ge, Alek­san­der Kali­now­ski\n\n\nPROGRAM PUBLICZNY\n\n\nMatyl­da Dobro­wol­ska, Jakub Dep­czyń­ski, Anna Litwiń­ska\n\n\n\n\nEDUKACJA\n\n\nJakub Drze­wiec­ki, Alek­san­dra Górec­ka, Karo­li­na Iwań­czyk, Anna Łukaw­ska-Adam­czyk, Maria Nowak, Mar­ta Przy­był, Anna Zdzie­bor­ska\n\n\n\n\nDOSTĘPNOŚĆ\n\n\nWio­let­ta Jóź­wiak, Anna Zdzie­bor­ska\n\n\n\n\nOPIEKA PUBLICZNOŚCI\n\n\nCeza­ry Wierz­bic­ki z zespo­łem opie­ku­nów publicz­no­ści\n\n\n\n\nTŁUMACZENIA\n\n\nKle­men­ty­na Dec, Miko­łaj Den­der­ski, Chri­sto­pher Smith\n\n\n\n\nREDAKCJA\n\n\nAlek­san­dra Urbań­ska\n\n\n\n\nKOREKTA\n\n\nLin­gven­ta\nźró­dło: https://artmuseum.pl/wystawy/wystawa-niestala\n\n\n\n\n\n\n\n\n
URL:https://kulturnik.info/events/wystawa-niestala-4-x-kolekcja/
CATEGORIES:Wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://kulturnik.info/wp-content/uploads/2025/02/6765752b22bc9737515945.png
END:VEVENT
END:VCALENDAR